Historia Tupac Amaru II: Romantyk w walce o wolność

W drugiej połowie osiemnastego wieku w Peru rozpoczęło się największe w Ameryce Łacińskiej powstanie. Dowodził nim potomek inkaskiego króla Tupac Amaru II. Jego sylwetkę opisuje Ksymena Jasiewicz. 

Ksymena Jasiewicz

Nienawiść do hiszpańskich kolonizatorów, tłumiona przez stulecia przez Indian, wytoczyła morze krwi, gdy Tupac Amaru II ogłosił walkę o przywrócenie Tahuan Tin Suyu. Nie przygotowywał się do odzyskania utraconej władzy inkaskiej, ani o budowę indiańskiego imperium. Chciał wyzwolenia społecznego Indian, Kreolów, amerykańskich Murzynów. Nie myślał o wojnie rasowej ani religijnej. Dążył do zniesienia władzy „corregidorów” i systemu dzierżawy podatków, do likwidacji instytucji „mita” i „yanacona”, które – choć zapożyczone z polityki Inków – dzięki Hiszpanom zamieniły życie Indian w piekło. To dlatego w szeregach tworzonych przez Tupaca Amaru II wzięło udział więcej wojowników niż kiedykolwiek w dziejach Ameryki. To dlatego przeciwko niemu stanęli do walki wszyscy ci, których byt opierał się na wyzysku Indian.

O José Gabrielu Condorcanqui y Noguera, przywódcy indiańskiego powstania przeciwko Hiszpanom w 1780 roku, piszę szerzej w opracowaniu. Życzę miłej lektury!

Opracowanie w postaci pliku PDF otworzy się po kliknięciu w grafikę:

Ksymena Jasiewicz
O Ksymena Jasiewicz 22 artykuły
Z wykształcenia historyk i polonista; pracuje w szkole podstawowej. Każdy peruwiański temat rozpatruje ze wszystkich stron. Jej sympatia do Peru trwa trzydzieści lat i stale się pogłębia.

1 Comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.