O kronikarzach Inków. Sylwetki i dzieła autorów indiańskich

Było ich trzech, w każdym z nich inna krew, ale jeden przyświecał im cel: spisać historię Inków. O kronikarzach: Garcilaso de la Vega, Poma de Ayala i Pachacuti Yamqui Salcamaygua oraz ich działach opowiada Ksymena Jasiewicz.

Ksymena Jasiewicz

Źródła materialne, jakie zachowały się po kulturze Inca, jak każde źródła materialne, nie są w pełni wystarczające do studiów nad dziejami cywilizacji, która osiągnęła najwyższy poziom rozwoju wśród kultur Zachodniego Wybrzeża Ameryki Południowej. Pomocne są niewątpliwie źródła pisane, tworzone zwłaszcza przez kronikarzy o korzeniach andyjskich. Tu na pierwsze miejsce wysuwa się Inca Garcilaso de la Vega, a zaraz za nim – Felipe Guamán Poma de Ayala i Juan de Santa Cruz Pachacuti Yamqui Salcamaygua.

Ich kroniki stanowią wybór źródeł historycznych spisanych już po przybyciu Hiszpanów, ale – co ważne dla ich poznania – widzianych oczami Indian. Czy ubarwienie opisów, powodowane zapewne patriotyzmem, stanowi ich wadę? Nie. Wszak każdy kronikarz, spisując historię swego narodu, stara się ją uwznioślić. Szczególnie pretensji o to mieć nie można do kronikarza narodu uciemiężonego.

Piszę o tym w opracowaniu, do lektury którego serdecznie zapraszam. Życząc oczywiście udanych podróży!

Opracowanie w postaci pliku PDF otworzy się po kliknięciu w grafikę:

Ksymena Jasiewicz
O Ksymena Jasiewicz 22 artykuły
Z wykształcenia historyk i polonista; pracuje w szkole podstawowej. Każdy peruwiański temat rozpatruje ze wszystkich stron. Jej sympatia do Peru trwa trzydzieści lat i stale się pogłębia.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.