Skarbiec widoków, wiedzy i zagadek. Wszystko o Paracas

paracas-ballestas

Półwysep Paracas i sąsiadujące z nim Wyspy Ballestas to cel wielu podróżników odwiedzających Peru. Co takiego wyjątkowego jest w tych miejscach? Wiedzę o nich zebrała Ksymena Jasiewicz.

Paracas. W języku quechua – Deszcz Piasku.1)Cornelia Petratu, Bernard Roidinger: Kamienie z Ica. Gdynia 1996, s/ 152. Nazwa oczywista, gdyż latem występują tu silne wiatry powodujące burze piaskowe. To piaszczysty półwysep w obrębie Reserva Nacional de Paracas.

Nad plażami górują potężne klify. Obmywające je fale tworzą pełne uroku nisze i groty. Szczególnie pięknie wyglądają, gdy muskają je promienie zachodzącego słońca.2)Zdzisław Preisner: Peru. Bielsko – Biała 2008, s. 167. Klif Punta Arquillo pozwala na obserwację kolonii lwów morskich. Niektóre z punktów widokowych zostały zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi. U stóp klifów znajdują się piaszczyste, czasem kamieniste, plaże.3)Peru [red.:] Maryanne Blacker. Warszawa 2009, s. 123.

Odwieczne fale i wichry oceaniczne utworzyły wiele formacji skalnych, w tym tę najciekawszą, najbardziej charakterystyczną – La Catedral – skałę nazwaną tak z racji swego wyglądu. Została ona poważnie uszkodzona 15 sierpnia 2007 roku, w wyniku trzęsienia ziemi o sile 7.9 stopnia w skali Richtera.4)https://es.wikipedia.org/wiki/Pisco_(ciudad) Zerwaniu uległ wówczas między innymi skalny łuk łączący La Catedral ze stałym lądem. W sąsiedztwie Katedry rozciąga się Playa Supay.5)http://www.paracas.com/turismo/atractivos-turisticos/reserva-nacional-paracas Katedra i Diabeł. Odwieczne przeciwieństwo…

Islas Ballestas to wyspy, do których dotrzeć można łodzią, jednakże z powodu ochrony środowiska nie dopuszcza się schodzenia na żadną z nich. To w tych okolicach 7 września 1820 roku wylądował generał José de San Martín dowodząc flotą sześciu okrętów i armią, która jako część ekspedycji Simóna Bolívara wywalczyła niepodległość Peru.6)http://agrupacionpalpaenargentina.blogspot.com/2011/09/7-de-octubre-de-1820-combate-de-palpa.html

Podczas rejsu nie sposób nie zauważyć zaskakującego, tajemniczego geoglifu. To El Candelabro. Znany jest także pod nazwami: Tres Cruces bądź Trident. Przypisuje mu się związek z geoglifami Nazca. I Kandelabr, i linie Nazca leżą blisko siebie – to niecałe dwieście kilometrów.7)http://www.paracas.com/turismo/atractivos-turisticos/reserva-nacional-paracas/

Kandelabr wykonany jest w piaszczystym zboczu i nie ulega zatarciu – nadmiar piasku z jego rysunku usuwa wiejący nad wybrzeżem wiatr. To kolejna niewyjaśniona zagadka. Zachowuje on niezmieniony przez wieki kształt, jakby czerpał jakąś niezidentyfikowaną, pochodzącą z ziemi moc. Widoczny jest z daleka dla podróżujących przez ocean. Czym był? Dlaczego powstał? Kto go wykonał? Jedna z legend podaje, że to kaktus, symbol władzy w kulturze Chimú. Uważany przez niektórych za znak nawigacyjny, dla innych to odzwierciedlenie Krzyża Południa,8)Zdzisław Preisner: Peru. Bielsko – Biała 2008, s. 167. a są i tacy, którzy twierdzą, że to symbol Drzewa Życia. Kandelabr był najprawdopodobniej tworem o charakterze rytualnym. Najprawdopodobniej, bo przecież to Peru… Skarbnica tajemnic i pytań bez odpowiedzi.

Paracas to także preinkaska kultura, jaka rozwinęła się w rejonie Ica. Przypada na okres: 800 rok przed naszą erą – 100 rok naszej ery. Rozwój kultury Paracas dzieli się na dwa okresy: Paracas Cavernas i Paracas Necrópolis, a cezurę stanowi rok 500 przed naszą erą. Jej odkrycia dokonał Julio Tello w 1927 roku.9)https://pl.wikipedia.org/wiki/Kultura_Paracas

Lud Paracas pozostawił po sobie dziesiątki podziemnych, ukrytych w grotach grobowców, do których prowadziły pionowe szyby. Ściany zbudowano z cegły. Wąskie, długie korytarze łączyły grobowce, nieraz rozszerzały się w dziedzińce lub sporej wielkości sale. Złożone w grobowcach mumie mężczyzn, których doliczono się ponad czterysta, owinięte są w ozdobne tkaniny z wełny alpak i pochowane w pozycji embrionalnej. Mumie charakteryzują się zdeformowanymi czaszkami. Tkaniny grobowe uchodzą za najpiękniejsze spośród wszystkich tkanin przedkolumbijskiego Peru.

Uważnie przyglądając się krajobrazom Paracas nabieramy szacunku do tego miejsca. Krańcowo odmienne obrazy pustyni i oceanu tak współgrają ze sobą, że nie można oprzeć się wrażeniu niesamowitości tego wybrzeża. O jego sile stanowi w równym stopniu dzika przyroda, różnorodność fauny jak i atrakcyjność kulturowa i historyczna. Wszystko to daje świetną okazję na odprężenie się. W szumie fal, w łopocie skrzydeł, w zachodzie słońca. Nostalgicznie. Jak na Paracas przystało.

Przypisy:   [ + ]

1. Cornelia Petratu, Bernard Roidinger: Kamienie z Ica. Gdynia 1996, s/ 152.
2, 8. Zdzisław Preisner: Peru. Bielsko – Biała 2008, s. 167.
3. Peru [red.:] Maryanne Blacker. Warszawa 2009, s. 123.
4. https://es.wikipedia.org/wiki/Pisco_(ciudad
5. http://www.paracas.com/turismo/atractivos-turisticos/reserva-nacional-paracas
6. http://agrupacionpalpaenargentina.blogspot.com/2011/09/7-de-octubre-de-1820-combate-de-palpa.html
7. http://www.paracas.com/turismo/atractivos-turisticos/reserva-nacional-paracas/
9. https://pl.wikipedia.org/wiki/Kultura_Paracas
Ksymena Jasiewicz
O Ksymena Jasiewicz 12 artykułów
Z wykształcenia historyk i polonista; pracuje w szkole podstawowej. Każdy peruwiański temat rozpatruje ze wszystkich stron. Jej sympatia do Peru trwa trzydzieści lat i stale się pogłębia.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.