1

Aura indiańskiej tradycji

W malowniczej Kordylierze Białej drzemie ukryta aura indiańskiej tradycji. Surowe współistnienie gór i ludzi. Różnorodność. Kontrasty. To prawdziwe serce Andów. Wiecznie ośnieżone szczyty, a wśród nich ten najwyższy w Peru – Huascarán. I ten najczęściej oglądany na szklanym ekranie, ale niezmiernie rzadko identyfikowany z tym krajem – Artesonraju, który pojawia się w czołowce wytwórni filmowej Paramount Pictures. A także ten uznany za najpiękniejszą górę świata – Alpamayo.

2

Zaciszne piękno natury

Andyjska Cordillera Blanca to pasmo górskie ciągnące się na długości 180 kilometrów i szerokie na 50 kilometrów, w którym znajdziemy niezapomniane widoki. Są tu niebotyczne wierchy, przepastne wąwozy i lśniące turkusem lustra jezior. To olbrzymi teren, chociaż nie jest tak znany jak osławione Machu Picchu, Cuzco, Nazca, czy Jezioro Titicaca. Ale ma to także pozytywny wydźwięk. Tym niezaprzeczalnym plusem jest możliwość obcowania z pięknem natury w ciszy, daleko poza tłumem turystów.

3

Cuda iskrzące na niebie

Łańcuch Kordyliery Białej biegnie równolegle do „czarnej siostry” – Cordillera Negra – tworząc w ten sposób żyzną rolniczą dolinę – Callejón de Huaylas, o której pisze dokładnie Zdzisław Preisner w „Peru”. Uwagę zaprzątną także pozostałości architektury inkaskiej i przedinkaskiej oraz cudności zupełnie innej natury, o których szerzej przeczytać można w „Ciszy” Stefana Czernieckiego. To skrzące punkty na nieboskłonie. Nocą nad Kordylierą Białą nie wypatrzy się konstelacji z nieba Starego Świata.

4

Szlakiem przez przełęcze

Zachętę do spacerów w Kordylierze Białej znajdziemy w „Peru” pod red. Maryanne Blacker. Wędrówka z Olleros do Chavín obdaruje nas niezwykłymi pejzażami. Przez większą część droga prowadzi inkaską ścieżką. Krajobraz jest mocno zróżnicowany – od zieleni andyjskich dolin po ośnieżone szczyty sześciotysięczników. Szlak wiedzie przez kilka przełęczy, a jego najwyżej położonym punktem jest Yanashallash – 4700 metrów n.p.m. Wędrówka jest równie męcząca, co satysfakcjonująca.

5

Przygotowanie to podstawa

Przed wyjściem na szlaki w Kordylierze Białej koniecznie trzeba zaopatrzyć się w dobre mapy. Pamiętając, że standardowo najlepsze mapy znajdują się w głowach lokalnych przewodników, którzy znają góry jak własną kieszeń. Ścieżki krzyżują się i łatwo jest pobłądzić. Nie wolno także zapomnieć o aklimatyzacji, ciepłej odzieży, dobrym sprzęcie, zapasach jedzenia i wody oraz liściach koki. Na tej wysokości nad poziomem morza są zbawienne i pomagają przetrwać niedomagania organizmu.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz
Imię